Eylül Sabahı

Geceyle konuşmak ne zor
Yokluğunu en çok hissettiğim zamanlar
Rüyaların gerçek olması umuduyla
Uykuy(l)a dal(aş)dığım anlar
Geceyle hesaplaşıyorum
Sensizliğe uyandığım o gün
Güneşsiz bir Eylül sabahı
Dökülen yapraklar
Çığlık atan bir sessizlik
Ürperten bir esinti
Hiç bu kadar üşümemiştim
Avcumu ısıtan ellerinmiş
Çocukluk anılarımla avunacağım
Seninle başka bir An'ım olmayacak
Yüzleştim..
Masada bir tabak eksik
Anahtarla açtığım arkası boş bir kapı
Neşe çıkıp gitmiş
Hüzün yeni sakin
Kırılmış cesaretim
Kutup iklimi çöl misali
Çıkmaz sokak
Gündüz'den vazgeçtim
Gözlerimin yağmurlarından sonra
İçimden geçen gökkuşağım var benim